Blog van een conflictbegeleider

Creëer je eigen strategie voor conflicthantering

10-06-2021 22:51

Conflicten kunnen het slechtste in je naar boven halen. Hoe zorg je ervoor dat de interactie tussen jou en de ander verandert? Hoe maak je de ander ontvankelijk voor jouw zienswijze? Hoe weet je wat verstandig of wijs is om te doen? Die informatie kun je uit jezelf halen. Het conflict wijst je daarbij de weg. Tenminste, als je het weet te decoderen.

 

 

Een conflict dat jou stevig raakt kun je gebruiken om achter je grondhouding en persoonlijke strategie in conflict te komen.

 

Meer weten over conflicthantering? Check ook mijn andere video's op Youtube of download mijn gratis E-book: 'Het Verborgen Ingrediënt voor Overtuigend Conflict Hanteren'

Jezelf bevrijden van stress en shitgevoelens? Begin hier.

 Luoghi d’Esperienza, Mauro Staccioli
Luoghi d’Esperienza, Mauro Staccioli
19-05-2021 21:57

Vanochtend had ik een coachee die het verschrikkelijk zwaar had. Hoewel ze binnenkwam met een loopbaanvraag werd al snel duidelijk dat het haar eigenlijk om iets heel anders ging dan de kwestie of ze wel of niet op de juiste plek zat. De vraag die haar in werkelijkheid al jaren kwelde was: wie ben ik eigenlijk? Ik wil mezelf zo graag accepteren, maar hoe kan ik dat doen als ik geen idee heb wie ik ben?! Een prachtige vraag, die mij aanzette tot het schrijven van dit blog. Ook al vanwege deze strofe uit een gedicht van Hafiz, die me aan het eind van ons gesprek te binnen schoot:

 

‘The place where you are right now,
God circled on the map for you.’

 

Draai het eens om. Bovenstaande zin raakte een diepe snaar bij mijn coachee. Begrijpelijk, want hoe fijn is het om te horen dat je ook gewoon mag stoppen met vechten. Want wie zegt dat wat je nu als negatief ervaart niet precies is wat je nodig hebt om nieuwe keuzes te maken? Wie zegt dat wat nu negatief voelt, straks niet positief kan uitpakken? Veel positieve dingen pakken immers ook negatief uit, dus why not the other way around? Mijn coachee reageerde hierop met dat ze nooit bedacht zou hebben dat er ook iets goeds uit de haar belemmerende omstandigheden kon komen, maar dat ze daar nu wel op hoopte! Een veelbelovende start van het traject. J


Erken je pijn. Het laatste wat we willen is pijn, maar pijn is absoluut een grote leraar, dat kunnen we eigenlijk niet vaak genoeg horen. Je leert er zoveel meer door en sneller van dan van voorspoedige omstandigheden. Tenminste, als je je er voor open stelt. Dan blijkt dat juist je negatieve ervaringen je in het nu brengen en je doen zien waar het je ècht om gaat, Dat juist deze je in verbinding brengen met jezelf en de ander, en je helpen je oude wonden te helen… Als je echt wil groeien en profiteren van de lessen die het leven je te bieden heeft, hoef je je alleen maar open te stellen voor waar het pijn doet. Hoe mooi kan het leven in elkaar zitten?

 

Paradoxaal maar waar. Je verzetten tegen pijn is een volstrekt natuurlijke en dus begrijpelijke reactie, maar de vraag is: is het slim? Verzet tegen zowel fysieke als psychische pijnparadox maakt je slechts emotioneler en harder en zorgt er alleen maar voor dat de pijn erger wordt en langer duurt! Terwijl je openstellen voor je pijn, en er op een goede manier voor zorgen, je zachter, eerlijker en wijzer maakt. Ja, zelfs gelukkiger! Het klinkt paradoxaal maar toch is dit echt hoe het werkt. Lang voordat er zoiets bestond als psychotherapie en coaching stelden verlichte denkers uit het verleden (waaronder de Boeddha) het al zo: pijn is een feit van het leven; eronder lijden een keuze. Waar het om draait is hoe je om gaat met de feiten. 

 

De praktijk. Vanmiddag, na het coachinggesprek, had ik een akkefietje met een buurvrouw. Sinds ik serieus een punt maakte van haar rommel op de gang deelt ze al maanden steeds kleine, vervelende prikjes uit. Vandaag had ik weer zo’n prikje te verduren, zo’n dingetje dat nergens over gaat, en waar ik vroeger wijselijk overheen gestapt zou zijn, maar nu niet meer dus. (Omdat wijselijk gedrag niet hetzelfde is als wijsheid, en relaties juist saboteert in plaats van spaart.) Hierdoor kon ik zelf ook weer even voelen hoe goed het doet de aanwezigheid van een  conflict in mezelf bewust te erkennen en mezelf toe te staan te voelen wat ik voelde. Om van daaruit verbinding te kunnen maken met wat blijkbaar belangrijk voor me is, en daar voor op te komen. Ik voelde gelijk alle spanning van me afglijden. 

 

10931335_656016167841445_5530984859728729144_n (2016_01_30 19_46_52 UTC)Pijn als vriend en leraar. Net als bij iedereen is ook mijn natuurlijke neiging pijn weg te duwen en er zo snel mogelijk aan voorbij te willen. Maar door dit niet te doen, kan pijn een vriend en leraar worden. Pijn kan je helpen voor jezelf op te komen en weer verbinding te maken. Waarmee je je leven vorm geeft in plaats van willoos slachtoffer te zijn. Als jij ook wil leren de dingen eens vanuit een andere kant te bekijken en conflict en pijn als hulpmiddel voor jouw groei te gebruiken dan ben je van harte welkom bij mij.  

 

AleXandra

 

Gerelateerde artikelen

Grenzen stellen en de moederwond, nov 2020

 

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  TanX

Grenzen stellen een sprookje?

Vrouw Holle Charlotte Dematons
Vrouw Holle Charlotte Dematons
18-02-2021 14:33

Sprookjes zijn de zelfhulpboeken van weleer. In veel sprookjes speelt 'de moederwond'. Dat is de wond in het hart van een (meestal nog jonge) vrouw veroorzaakt door haar moeder. Denk bijvoorbeeld aan de ellende die Assepoester te verduren had, of Sneeuwwitje, de Schone Slaapster, Hans en Grietje, Repelsteeltje, Raponsje, De Kleine Zeemeermin, of Belle (die van het Beest). Wat al deze onschuldige jonge vrouwen gemeen hebben is dat ze een liefhebbende en/of aanwezige moeder missen. Die was of ziek, of harteloos en gemeen, of dood. Het sprookje vertelt het verhaal hoe ze zich van hun pijn en underdogpositie wisten te bevrijden. 

 

Vroeger konden vrouwen in deze verhalen herkenning van hun problemen als vrouw vinden. En bemoediging om zich van hun onderdrukking te bevrijden. De heldin in het verhaal breekt immers meestal met veel moed door de haar opgelegde blokkades heen, om vervolgens gered te worden door een prins (die eigenlijk symbool staat voor haar zelfliefde en kracht). Sprookjes schetsen een perspectief dat het mogelijk is weer herenigd te worden met de liefde. Bij gebrek aan levende rolmodellen waren dat hele belangrijke verhalen! Want onderdrukking voelt afschuwelijk en de pijn hierover voelden vrouwen toen ook, en het verlangen zich daarvan te ontdoen eveneens. Dat laten die verhalen juist zien!

 

Misschien denk je: ach, dat was toen. Ik ben een moderne vrouw, in deze tijd speelt onderdrukking van de vrouw niet meer zo. Tegenwoordig zijn vrouwen gelijk aan mannen. Zelf dacht ik daar lange tijd ook zo over. Maar pas op, minderwaardigheidsgevoelens zitten diep! Je ziet ze nog steeds terug in de vorm van zelfverkozen hulpeloze vrouwelijkheid. Wiebelige hoge hakken die je minder mobiel maken en je soort van zwakker en instabieler maken dan je bent. Of in het je kleiner, of onwetender, of onbelangrijker voordoen dan je bent. In onrealistisch wegcijferen en overmatige dienstbaarheid (pleasegedrag). 

 

Wil jij weten of je ook rondloopt met een moederwond (of dat het best meevalt bij jou), lees dan dit blog eens over Grenzen stellen en de moederwond. Het valkuilgedrag staat helemaal onderaan, maar ik adviseer je om voor de aardigheid toch het hele blog te lezen. Want ik denk dat wij vrouwen steeds meer klaar zijn voor onze opmars. Laten we er samen voor zorgen dat grenzen stellen en de regie pakken over wat we willen loskomt uit de wereld van het sprookje!

 

Liefs, AleXandra van Smoorenburg,

Transformatief coach en conflictbevrijder

 

Gerelateerde artikelen

Grenzen stellen en de moederwond, nov 2020

 

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  TanX

Een nuttig gesprek voeren met iemand waar je ongelooflijk van baalt

22-01-2021 10:58

Maak je je boos over iemands gedrag en wil je duidelijk maken dat iets niet langer zo kan? Dat zijn niet de leukste klusjes! Om resultaat te behalen zul je dit handig aan moeten pakken. In deze video een paar basic tips. (En sorry dat ik niet netjes stil zit voor de camera; ik zal er nooit een ster in worden, maar het gaat om de boodschap denk ik dan maar.) 

 

SUCCES!!! 

AleXandra

 

NB: En als je je dan toch aan voorbereiden bent, check dan ook nog even dit blog, over de gouden tip 

Wek het licht - Kerstmeditatie 2020 (met audio-opname)

Aurora, S. Dali
Aurora, S. Dali
21-12-2020 14:59

Kerst, ons jaarlijkse feest over de geboorte van het licht. Ik hou ervan. Het is zo fijn mezelf te herinneren aan de lichtheid van het bestaan. Aan wat licht is in mij. En aan wat licht is in ons. We hebben die oriëntatie op het licht zo nodig! Zeker in tijden waarin de zware berichten onophoudelijk over ons heen blijven tuimelen.

 

Afstemming op het licht en de liefde is fundamenteel voor je persoonlijke en spirituele groei. Het helpt je de kwestie waar je mee rondloopt in een positiever daglicht te zien. Vanuit verbinding met het licht kun je een ervaring van 'te leven in de hel' optillen naar een ervaring van een 'te dragen, zinvol leven'. Een wereld van verschil. 

 

Ik heb een (kerst)meditatie voor je gemaakt om het licht in jou te wekken. 'De beschermer van het licht' is een archetype: een oermodel dat zich, ook volgens Jung, in ieders onbewuste bevindt en dat elk mens kan activeren. 'Hoe' is voor iedereen anders. In deze meditatie leid ik je naar jouw kristallisatiepunt. 

 

Vrolijk kerstfeest! 

En veel vertrouwen in het nieuwe jaar!

PS Waar klikken? Op de kleine grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje erin. Het bestand verschijnt daarna bovenin je browser. 
PS Maar niet luisteren terwijl je auto rijdt hè! 

 

Gerelateerde artikelen

Kerststress (dit zal je goed doen), 2013
Een vredige kerst: tips om voorbij het verwijt te komen,
 2014
Een kerst met zelfmoordgedachten... (waar gebeurd), 2015

 

Andere meditaties
Meditatie naar het diepe hart, 2020
Behoefte aan rust, stabiliteit en ruimte? Check deze mediatie, 2020

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  Daar doe je me een groot plezier mee. 
Luister!

Wat zorgt volgens TNO voor de meeste werkstress?

14-12-2020 11:40

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

 

 

reacties  0 reacties reageren

Grenzen stellen en de moederwond

R. de Pauw, Kind troost moeder, ongedateerd
R. de Pauw, Kind troost moeder, ongedateerd
30-11-2020 18:25

 

Het grenzen aangeven is lang niet altijd het probleem; wel ze te voelen! Daar schort het bij veel vrouwen nogal eens aan. Een van de manieren om daar meer grip op te krijgen is het helen van de moederwond. Want die zit maar al te vaak onder dit probleem verborgen. Een moederwond maakt dat veel vrouwen machteloos over hun grenzen (laten) gaan en geen ‘ja!’ kunnen zeggen tegen de krachtige vrouw die ze diep van binnen wel zijn.

 

Wat is een moederwond?
De moederwond is de wond in het hart van een dochter, bewust dan wel onbewust veroorzaakt door haar moeder. Als gevolg van de dynamiek tussen hen. Moeders die verwonden zijn zelf ook altijd verwonde dochters. Moederwonden worden van generatie op generatie doorgegeven, totdat er een dochter is die de moed en het inzicht heeft haar moederwond te helen. Het helen van de wond is een pijnlijke klus, maar lang niet zo pijnlijk als door blijven gaan in de overlevingsmodus, en de wond aan je kinderen doorgeven. Want in dat geval zul je je waarschijnlijk nog een keer verwonden, en wel aan je kinderen, want de gevolgen van onbewust gedrag richting je kinderen komen doorgaans als een boemerang bij je terug.  

 

De pijn van het vrouw-zijn
Belangrijk om je te realiseren is dat de moederwond niet per se van een persoonlijk trauma getuigt, maar deels ook een collectief trauma is. Ik heb het dan over de ingeademde pijn van het vrouw-zijn in met name traditionele omgevingen, waarin vrouwen verondersteld (of misschien zelfs gedwongen) worden een ondergeschikte rol spelen. En dus geconditioneerd zijn zichzelf als ‘minder dan’ en ‘niet waardig’ te zien. Dit minderwaardigheidsgevoel is doorgegeven door talloze generaties van vrouwen en is daardoor diep geïnternaliseerd in de psyche van ontzaglijk veel vrouwen. Die dus allemaal moeite hebben met het aangeven van o.a. hun grenzen en behoeften...

 

Onbedwingbaar verlangen naar bevestiging
Het is niet altijd gemakkelijk om je uit de moederwond te bewegen. Vooral als je persoonlijk erg gekwetst bent op dit vlak. Dat kan een diepe poel van verdriet in je veroorzaken, die je vertraagt en blokkeert in het realiseren van je eigen doelen en dromen. Ook al omdat veel vrouwen met een moederwond grote blokkades op het manifesteren van liefde en/of succes ervaren. En als dit hun wél lukt, hebben ze vaak ergens het idee dat het niet loyaal is om in hun kracht te staan. Dat ze daarmee niet loyaal aan hun moeder zijn. Omdat die hen geleerd heeft zich gedeisd te houden en niet af te wijken. En dus riskeren ze met hun (eventuele) succes misschien wel haar liefde en goedkeuren, wat het allerlaatste is wat een dochter met een moederwond wil!

 

Een gegeven is dat juist vrouwen met een moederwond (onbewust) heel lang een onbedwingbaar en onstilbaar verlangen naar bevestiging en waardering van hun moeder houden. Simpelweg omdat ze die in hun jeugd, toen ze daarin  nog superafhankelijk van hun moeder waren, zo zeer ontbeerden....

 

In de val van de loyaliteit
Loyaliteit is hele mooie eigenschap, die echter kwalijk kan uitpakken. Want vanuit het diepe verlangen hun moeder te behagen kiezen veel dochters er dus voor om uit angst voor afwijzing en conflict, hun eigen licht dan maar te dimmen. Bang als ze zijn om zich middels hun zelfverwerkelijking het verdriet of de woede van hun moeder over het opgeven van delen van haarzelf op de hals te halen, want dat kunnen ze niet aan. Omdat ze niet in hun kracht staan. En ze staan niet in hun kracht, omdat ze heel diep van binnen gehinderd worden door de vraag: ‘Ben ik eigenlijk wel iemand om van te houden?’ Wat natuurlijk super ondermijnend voor al je andere relaties is, en met name de intieme…

 

Jezus, wat zijn dat voor moeders?!
Misschien voel je kwaadheid in je opborrelen als je dit leest. Want wat zijn dat voor vreselijke moeders die hun kinderen hun liefde onthouden?! En ja, je hebt recht op je boosheid hoor, maar nogmaals: die moeders zijn zelf ook slachtoffers. Onbewuste slachtoffers, die onbewust daders zijn geworden.

 

Hun ‘daderprofiel’ ziet er trouwens in grove lijnen zo uit: 

  • Sommigen zijn aanvallend naar hun kind en bekritiseren, vernederen en verachten haar. Dochterlief kan het met geen mogelijkheid goed doen, wat zelfhaat genereert bij het kind; 
  • Anderen zijn fysiek en/of emotioneel afwezig voor hun dochter, waardoor het kind niet gezien is in haar behoeften en het gevoel heeft aan haar lot te zijn overgelaten. Ook dit slaat een diepe wond. Soms was die afwezigheid echter niet intentioneel, bijvoorbeeld als er een zusje of broertje was die veel aandacht nodig had, of als moeder ziek was, of moest werken voor de kost. Een niet-intentionele moederwond kan als gevolg van de gigantische loyaliteit van kinderen naar hun moeder toe heel lang onbewust en dus onbehandeld blijven. Wat toch nodig is, want een wond is nu eenmaal wond, en die heeft gevolgen voor de gewoontes en het gedrag van het kind: loyaliteit doet daar niks aan af!
  • En dan zijn er nog de moeders die hun dochter teveel overheersen met hun wil. En haar constant lopen te vertellen hoe ze moet leven en denken. En wat goed is en wat niet. Waardoor het kind geen ruimte ervaart en het gevoel heeft dat haar wil er totaal niet toe doet. Ook heel vervelend.

In al deze gevallen geldt: voel je behoeften en grenzen maar eens, als die er nooit of nauwelijks toe deden toen je nog een kind was…

 

Hoe weet je nou of de moederwond ook bij jou speelt en heling behoeft?
De moederwond is er natuurlijk in alle soorten en maten. Maar je herkent de wond aan de volgende (sterke) neigingen:

  • Jezelf vergelijken: heel onzeker zijn over wie je bent en het gevoel hebben niet (goed) genoeg te zijn. Je vergelijkt jezelf met anderen en bent vaak besluiteloos.
  • Jezelf schamen: als je heel vaak denkt dat er iets mis is met je, of dat je gefaald hebt. Je vind jezelf maar eng en denkt dat je mensen afschrikt. En dus heb je de neiging jezelf te willen veranderen voor anderen.
  • Niet voor jezelf opkomen: als je je grenzen en behoeften slecht voelt en aangeeft en je heel gemakkelijk laat beïnvloeden. Vaak tolereer je ook véél te lang dat anderen je slecht behandelen.
  • Jezelf ontkrachten: als je jezelf iedere keer maar verontschuldigt en kleiner maakt dan je bent. (Wat een manier is om liefde te krijgen.) Wat kan uitmonden in veel moeite hebben met volwassen worden en een stabiel en zelfstandig leven opbouwen.
  • Jezelf gigantisch wegcijferen: als je denkt geen andere keus te hebben dan jezelf weg te cijferen, terwijl je dat niet echt wil. Een hele bekende is de emotionele en soms ook fysieke zorg voor een familielid op je nemen, niet zozeer uit liefde maar uit verplichting. Omdat iemand het moet het doen, en dat ben jij dan maar. Wat een snoeiharde manier van zelfontkrachting kan zijn.
  • Je schuldig voelen: als je heel vaak het gevoel hebt iets of iemand te kort te doen. Dit constante je schuldig voelen kan devastating zijn! Net als trouwens die eeuwige zelfkritiek. Nee, vrouwen met een moederwond zijn niet gauw tevreden met zichzelf. En ook niet met anderen trouwens...  
  • Jaloers zijn: als je regelmatig competitie met andere vrouwen voelt, vooral op momenten dat je minder goed in je vel zit. Je probeert het wel weg te stoppen, maar het komt er toch uit. Bijvoorbeeld via overdreven star, of dominant gedrag. 
  • Jezelf saboteren: als je sterk de neiging hebt je aandacht te richten op dingen te richten die niet goed zijn, of mis kunnen gaan. Daarmee saboteer je je eigen geluk. Want het gevolg hiervan is veelal uitstelgedrag, omdat succes je eigenlijk beangstigt…

Hoe verder?

Dit was een heel verhaal, dat jou misschien de ogen heeft geopend. Ik hoop dat je begrijpt dat het erg veel nut heeft de moederwond te helen. Mocht jij hulp kunnen gebruiken bij het voelen en aangeven van je grenzen en behoeften, dan is het transformatieve conflict- & lifecoaching misschien iets voor je. Want je hoeft daar echt niet per se jarenlang voor in therapie. Voel je hartstikke vrij, maar weet dat je welkom bij me bent. 

 

AleXandra van Smoorenburg

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

 

 

Stel je hebt een vreselijke manager... 10 tips!

Stel je hebt een vreselijke manager... 10 tips!
27-10-2020 18:17

Opgescheept zitten met een lastige manager is geen pretje. Je bent er immers behoorlijk afhankelijk van. Qua taakinhoud, werkplezier, promotiekansen, salaris. En dus is het een goed idee je best te doen voor deze relatie. Ook al gaat dat niet vanzelf. In dit blog vind je 10 praktische tips. 

Ter relativering. Besef dat vervelend gedrag meestal voortkomt uit stress, onwetendheid en gebreken in de opvoeding, zaken waar mensen zelf ook onder lijden. Er wordt veel van managers gevraagd tegenwoordig - organisaties zijn complex en productie-eisen hoog - en menigeen werkt op het randje van zijn energie èn competentie. Bovendien zitten veel managers tussen twee vuren in - het team en de directie - wat geen lekkere positie is. Het is echt niet altijd gemakkelijk om beiden 'fronten' op het werk en dan ook nog eens de wijdopengesperde vogelbekkies thuis tevreden te houden. 

 

Wat te doen? De meeste werknemers zien slechts twee opties: een nieuwe baan zoeken, of de ellende lijdzaam ondergaan. Maar er is nog een derde optie: sta op en doe iets. Zie het als een uitdaging, maak er een leerpunt van voor jezelf: een ontwikkelingsstap. Weggaan kan altijd nog. Je hebt meer macht en meer in je mars dan je denkt! Als het je lukt de relatie tussen jou en je manager te verbeteren is dat voor iedereen goed. Het maakt van jou een betere werknemer en van je leidinggevende een betere manager.

 

Hierop geldt één uitzondering. Wanneer je manager een rasechte manipulator is, zeg dan maar liever zo snel mogelijk je baan op. Een giftige omgeving is slecht voor je. Omgeving zeg ik, want het probleem zit nooit in één persoon alleen. Degenen eromheen die het toelaten zijn ook schadelijk. Geen halt toeroepen aan slecht gedrag is een zwaktebod en onverantwoordelijk. Daarbij zien sommigen er een excuus in om het slechte gedrag over te nemen. Wegwezen dus als je levensgeluk je lief is! En tot die tijd moet je het dan maar doen met één van onderstaande tips (tip 7).

 

Uitgaande van een vervelende, maar niet ondraaglijke situatie hier mijn tips om je leven draaglijker te maken:

  1. Bedenk dat je manager niet alléén maar slechte eigenschappen heeft. Noteer voor jezelf waar deze wèl goed in is, zodat je daar contact mee houdt. Kun je die kwaliteiten niet ophoesten, ga er op letten. En begin ze (hardop) te waarderen. Ook je manager is blij met een schouderklopje zo nu en dan. Op kritiek en irritatie alleen kun je geen relatie bouwen. 
  2. Kijk eens naar je eigen aandeel. Ben jij wel duidelijk, en breng je voor het voetlicht wat je (wèl) wil? Of moeten anderen dat maar aanvoelen? Maak je punt, maar zet je niet tegen de ander af. 
  3. Wen je aan over onbeduidende tekortkomingen heen te stappen. Niemand is bijzonder leuk als hij moe, ziek, of gestressed is: sla daar niet op aan, en neem gedrag dat hier zijn oorzaak in vindt niet persoonlijk. Benoem het gewoon en toon empathie (‘Je bent moe hè, gaat het nog?’), dat verdiept de band.
  4. Hou op met het steunen van onschuldig irritant gedrag. Lach niet om slechte grappen, dat zorgt er alleen maar voor dat je manager ermee door blijft gaan. 
  5. Stel een grens als je manager (of collega) dingen zegt die echt niet kunnen, zoals seksistische of racistische opmerkingen. Zeg dat je dat niet kunt waarderen. Of niet tof vindt. Of ga er overheen met: ‘Haha, er zijn mensen die ècht denken dat ze zoiets tegen een vrouw/man kunnen zeggen en dan leuk worden gevonden!’ Zég wat: verzin iets wat bij jou past. Niets zeggen is geen optie, want onderzoek heeft uitgewezen dat dit als groen licht wordt beschouwd.  
  6. Doet je manager opvallend vijandig of negatief? Wacht tot jullie alleen zijn, en vraag op een niet-aanvallende manier wat er met hem/haar aan de hand is. Gebruik zo'n moment om verbinding te maken. Dat zal zeker gewaardeerd worden. 
  7. Negeer manipulatief gedrag. Conflictsignalen negeren is over het algemeen geen goed idee, behalve als je weet dat je gemanipuleerd wordt. De enige manier om manipulatief gedrag te ontkrachten is door de ander geen (en dat wil zeggen: geen enkel!) houvast te bieden. Dus als je manager met een verleidelijk voorstel komt, ga er niet op in. Noch op allerlei (rare) argumenten om jou te overtuigen. En waak ervoor zijn vervelende, sneaky opmerkingen en persoonlijke hints persoonlijk op te vatten! Niet doen, want daarmee heeft ie je. Een manipulator doet er alles aan om je aandacht te strikken, maar als hij geen vat op je krijgt zoekt hij een ander slachtoffer.
  8. Zijn er ook collega’s die wèl goed met hem op kunnen schieten? (En daarmee bedoel ik niet de hielenlikkers en jaknikkers.) Vraag zo iemand eens hoe jij de relatie met je manager zou kunnen verbeteren.
  9. Verdiep je in verschillen in logica en denkstijl. Mogelijk verklaren de lastige dynamiek tussen jullie. Misschien is je manager bijvoorbeeld meer resultaat- en jij meer procesgericht. Bespreek het een keer, en duidt de verschillen tussen jullie als aanvullend.
  10. En last but not least: weet je baas wel dat je een probleem met hem hebt? Maak een afspraak en vertel hem waar je tegenaan loopt. Maak duidelijk wat het effect van de situatie op jou is. Geef aan wat je wil en probeer tot afspraken te komen. En vergeet niet om gelijk ook een datum te prikken om deze te evalueren!

Mijn idee is trouwens - na 20 jaar conflictcoachingervaring - dat deze situatie niet voor niks op je pad is gekomen. Heb je het gevoel dat het allemaal behoorlijk gecompliceerd ligt en wil je de onderliggende waardevolle boodschap voor jouzelf ontdekken, be my guest!

 

NB het woord manager is mannelijk dus staat er overal 'hij'. Maar je snapt wel dat het ook op vrouwelijke managers van toepassing is...

 

Alexandra van Smoorenburg

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Meditatie naar het diepe hart (audio-bestand)

04-09-2020 11:49

Bijgaande meditatie brengt je in korte tijd (20 minuten) bij je gevoel en helpt je je kracht weer terug te vinden. Ik plaatste hem gister onderaan het blog Door Zelfliefde beter in Conflicthantering. Om 'm gemakkelijker vindbaar te maken hierbij nog een keer apart de upload. Zoek een rustig plekje waar je niet gestoord wordt, klik op de grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje, het bestand verschijnt bovenaan in je browser, download op je telefoon, en genieten maar! Zo vaak je maar wil. 

 Giving pure_heart-700x500

 

Deze reactie kreeg ik gisteren al gelijk terug: "Lieve Alexandra, Dank voor je prachtig cadeau. Ik had/heb een droevig hart en kan niet anders zeggen ik heb heerlijk gehuild zo fijn en warm  en teder. Het heeft me zo prettig uit mijn cognitie gehaald en laten voelen hoe het met mijn ademhaling is. En je stem zo fijn fluweel zacht. Dank je wel voor je fijne zijn."

 

Als je vaker berichtjes van me wilt ontvangen (eens per maand of twee maanden, als ik er zin in heb) met mooie ervaringen en info, laat me weten. Groet, AleXandra

Luister!
reacties  0 reacties reageren

Drie voordelen van zelfliefde

Drie voordelen van zelfliefde
01-09-2020 18:19

Zelfliefde maakt het leven stukken leuker en beter. Het heet niet voor niks de bron van alle andere liefdes te zijn! Toch is me opgevallen dat mijn coachees onbewust vaak meer met dit thema worstelen dan hun lief is. ‘Zelfliefde, is dat niet egoïstisch? Ik voel me dan gelijk een beetje fout.' 'Ik doe wel aardig, maar ik ben niet echt zo lief hoor!’ En zo verder. Het grote misverstand is dat mensen menen pas van zichzelf te mogen houden als ze 100% lief, leuk en aardig zouden zijn. Tegen iedereen. En nee, dat zijn ze niet. Ik ook niet. Wie wel?!

 

Van kop tot kont-logica
Dus. Ook al ben je soms een draak, of een gigantische betweter, of een godvergeten loser: geef jezelf gewoon toestemming om van kop tot kont van jezelf te houden, inclusief alle fysieke en geestelijke tekortkomingen en donkere randjes en hoekjes. Want zonder zelfliefde raak je totaal afhankelijk van wat anderen van je vinden. En kom je heel snel in een negatieve spiraal terecht. Maak er een gewoonte van om elke keer als je in de spiegel kijkt of er toevallig langs loopt tegen jezelf te zeggen: 'Hé kanjer!', of 'Dag liefie: ik hou van jou!, of iets dergelijks. Maar niets minder dan dat. 

 

Drie voordelen van zelfliefde
Zelfliefde maakt trouwens way beter in conflicthantering. Logisch, want zelfliefde houdt in dat je er mag zijn van jezelf en dat je het normaal vindt dat wat jij voelt en denkt òòk telt. En dat maakt dan weer dat je je grenzen bewuster voelt (voorwaarde om ze te kunnen stellen!) en eerder het gesprek aangaat over iets wat jij vreemd of ongewenst vindt. Wie zichzelf uitvlakt, denkt al gauw dat het aan hem- of haarzelf ligt als ie ergens moeite mee heeft. Tja, en dan komt het niet meer zo van een gesprek...

 

Ware zelfliefde maakt (grappig genoeg) ook minder egocentrisch. Want wie zijn eigen behoeften onderkent en zichzelf accepteert inclusief flaws, snapt dat de ander ook niet perfect is. Het komt eerder in 'm op dat die ander nu eenmaal anders is, en het dus ook anders zal zien, en daar ook recht op heeft. Tja, en daarmee ontstaat al gelijk meer ruimte voor een goed gesprek. Zelfliefde zorgt dus voor meer en een gezondere balans, in welke relatie dan ook.  

 

Zelfliefde dient simpelweg onze optimale ontplooiing als mens. Je hebt dit innerlijke vangnet gewoon keihard nodig om zowel de tegenslagen van het leven als je eigen tekortkomingen op te vangen. Het ontbreken van onnodige innerlijke spanning (bijvoorbeeld door allerlei onzinnige schuld- en schaamtegevoelens) heeft echt een weldadige en helende uitwerking zowel op jezelf als op anderen. Want zeg nou zelf: is het niet heerlijk en inspirerend om te vertoeven in de omgeving van iemand die werkelijke zelfliefde kent? Dan kom je toch helemaal tot jezelf? 

 

Het beste uit je dwangneurose halen

Nog een tip, speciaal voor mensen die last hebben van dwangmatige gedachtenpatronen. Denk je constant dingen als: ‘Maar wat als … (ik Corona krijg, het helemaal fout gaat, hij mij bedriegt etc)?’ Of: ‘Ik mag geen fouten maken, ik mag geen fouten maken, let op: maak geen fouten, want dan zwaait er wat!’. Et cetera. Draai het eens om en wen je aan op een positieve manier van die gewoonte gebruik te maken en vervang de negatieve gedachte elke keer dat ie opkomt door een positief statement over jezelf, de ander, of wat er kan gebeuren. Dan heb je tenminste nog wat aan je dwanggedachte! Want je weet: met je denken creëer je je leven. Denk je vervelende gedachten, dan ga je je ook zo voelen. Dus, als je jezelf dan toch wil brainwashen: doe het met positieve in plaats van met negatieve gedachten.

  
Zelfliefde als mentale hygiene oefening
Ach, er valt zo ontzettend veel te zeggen over dit onderwerp: ik ga maar niet proberen volledig te zijn. Maar ik wil wel nog graag meegeven dat zelfliefde een vorm van mentale hygiene is, die discipline vergt. En daarmee bedoel ik dat je bereid moet zijn in zelfliefde te investeren. Niet één keer, maar iedere keer weer. Dat je bereid moet zijn je koppie - net als de zonnebloem op het plaatje - steeds opnieuw weer naar het licht te bewegen. Naar wat er wèl goed gaat of is. Naar waar je dankbaar voor bent. Naar de schoonheid die er overal om je heen is. Naar al die liefde en effort die mensen om je heen in allerlei zaken stoppen en die jouw leven mooier maken. En ja, die flexibiliteit en openheid opbrengen kost energie! Maar dit is meer dan de moeite waard, want behalve dat het de spirit op het moment zelf hoog houdt heeft de moderne hersenwetenschap uitgewezen dat mensen die verzuimen aan mentale hygiene te doen, bij het ouder worden vanzelf bozer, banger en verdrietiger worden... Hoeveel redenen heb je nog nodig om voor zelfliefde te gaan?

 

Dit allemaal trouwens naar aanleiding van een selfcare-oefening die ik vanochtend voor een van mijn coachees opnam: een meditatie naar het Diepe Hart (een reisje van 20 minuten). In het kader van De Liefde heb ik ‘m voor jou als lezer ook downloadable gemaakt. Als dank voor het lezen van dit blog en als dank voor de mooie, lieve mens die jij bent! :)

 

Een hele mooie ervaring ermee gewenst! Groet en liefs,  

© AleXandra van Smoorenburg

 
PS1 Waar klikken? Op de kleine grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje erin. Het bestand verschijnt bovenin je browser. 

PS2 Gaaf als je een reactie achterlaat hieronder!
PS3 Heb je een vervelend conflict en wil je je daarvan bevrijden: try me, je bent van e welkom

 

Gerelateerde artikelen

Check ook dit vlog: Zelfliefde is niet egoistisch, 2018
 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  
Luister!