Blog van een conflictbegeleider

Zelfhulp bij depressiviteit

Zelfhulp bij depressiviteit
25-11-2021 20:10

Er wordt nogal eens denigrerend over zelfhulp gedaan, maar feit is dat ieder mens het uiteindelijk wel zelf moet doen. En eenvoudige goede gewoontes kunnen daar veel in betekenen. Zoals het beoefenen van... dankbaarheid. Voor veel mensen een begrip waar ze jeuk van krijgen en ik moet zeggen: ook bij mij duurde het best lang voordat ik er iets mee kon. Lange tijd vond ik zelf ook alles wat goed liep normaal en wat fout liep vervelend en abnormaal. En wanneer er iets bijzonders boven het normale uit sprong -  een leuk feestje, een nieuwe baan, een goed vakantieadresje - dan zag ik dat vooral als iets wat ik dan wel verdiend zou hebben.

Zielsgelukkig om niks

Met het ouder worden - en het ervaren van tegenvallende vanzelfsprekendheden, (bijna-)ongevallen, ziekten en verliezen, wie kent het niet? - werd ik vanzelf dankbaarder. Al schrijvend herinner ik me de eerste keer dat ik bewust dankbaar was om niets. Ik was ergens in de twintig en zag een buurvrouw op het dak van haar appartement in Amsterdam reigers voeren. Beng! Het kwam recht mijn hart in. Alsof de zon doorbrak! Het geluk dat door me heen stroomde bij het aanschouwen van dat moment van aandacht en verstilling bracht zelfs tranen in mijn ogen. Ik herinner me nog dat ik daarna dacht: huh, waarom maakt dit mij zo blij?! En dat ik toen besefte dat het dankbaarheid was wat ik voelde. Dankbaarheid voor feit dat ik leefde en de pure schoonheid van dat moment had meegekregen.  

Paardenmiddel tegen depressiviteit 

In de psychologische vakliteratuur is sprake van overdonderend wetenschappelijk bewijs voor de voordelen van dankbaarheid. En binnen werkelijk elke religie is het ontwikkelen van 'een attitude of gratitude' een hoofdprincipe. Met een dankbare levenshouding geniet je namelijk meer van het leven, versterk je vriendschappen, word je socialer, behulpzamer, empathischer, minder jaloers en minder materialistisch. Plus dat je er beter van gaat slapen. Het is kortom het meest overtuigende zelfhealing recept tegen chronische ontevredenheid en verzet tegen de harde feiten van het leven.

Zo kom je bij die pot met honing

Hoe dat recept precies luidt? Journalling. Dagelijks noteren waar je dankbaar voor bent en waarom. Er zijn zelfs handige apps die dit faciliteren. Hierdoor ontwikkel je een scherper oog voor geluk; word je alerter op de positieve dingen op je pad.  Waardoor je vanzelf de positieve effecten van dankbaarheid gaat ervaren. Een van de mooiste dingen daarvan is dat je gaat ontdekken wat jou ècht gelukkig maakt. Want als je terugleest, kom je er misschien achter dat het heel andere dingen zijn dan je dacht. Niet eens die baan, of dat huis, of die spetterende seksuele relatie, maar dingen als een spelletje doen met je vrienden, huiselijkheid met je kinderen, een prachtige avondlucht, een mooi gesprek met een collega, de tuin wieden, de regen op je dak. Goed om te beseffen. 

Het leven is zo mooi.

 

Dankjewel voor het lezen! 

aleXandra

 

Gerelateerde artikelen

Blog: Hoe word je gelukkig? Mijn visie op deze universele lezersvraag, 2013   
Artikel: Veranker je hartkwaliteiten en versterk je charisma  Leer hoe je goede intenties omzet in gedrag, 2013
 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Uplift je jaloezie

Uplift je jaloezie
16-11-2021 14:32

Ben jij wel eens jaloers? Op de schoonheid, de goede eigenschappen, het geluk, het succes, of de rijkdom van anderen bijvoorbeeld? Da’s niet fijn hè? Je verzuurt en verbittert erdoor en kunt er zelfs ziek van worden. Net als van alle andere negatieve emoties trouwens. Maar wat mij opviel in mijn werk als conflictcoach was dat jaloezie veel meer ondergronds blijft dan die andere negatieve emoties. Mensen komen er niet zo snel mee uit zichzelf. En wat ook opvallend is – en tricky! - is dat wie er zelf weinig last van heeft, vaak grote moeite heeft jaloezie te herkennen. Terwijl het de bron is van heel veel conflict.

Jaloezie op de werkvloer bron van PSA

Ook op de werkvloer is jaloezie alom aanwezig. Wanneer men de ander een bepaalde promotie of kans niet gunt bijvoorbeeld, omdat men zichzelf de betere partij had gevonden en vindt niet dezelfde kansen te hebben gehad. Ook kan er kift zijn rondom schaarse middelen, succesvolle werkrelaties, of prestigieuze taken, opdrachten of afspraken. Jaloeziepatronen op de werkvloer herken je bijvoorbeeld aan sterke competitiedrang, kift, geroddel, sabotage, pestgedrag, conflictvermijding, leedvermaak, vergelijken, devaluerende en neerbuigende opmerkingen, kritiek opsparen tot een openbaar moment, ogen uitsteken (opscheppen over eigen prestaties), niet feliciteren met een behaald succes, en de lijst is vast nog langer. Het is dan ook een belangrijke oorzaak van psychosociale arbeidsbelasting (PSA).

Weg met dat taboe op jaloezie

Jaloezie is vervelend voor de ander, maar minstens zo vervelend voor de persoon die er last van heeft. Mijn stellige indruk is dat er op jaloezie veel meer schaamte en schuldgevoel (oordeel) zit dan op andere negatieve emoties. Angst, verdriet, boosheid, frustratie worden veel gemakkelijker bespreekbaar gemaakt, zelfs in de veilige setting van coaching en begeleiding. En dat is jammer, want jaloezie is een normale menselijke emotie, die naar mijn idee vooral schadelijke gevolgen heeft omdat men het voor zichzelf niet wil weten! En dat is wel nodig, want wat je niet erkent en bekent, bestuurt jou, en kun je niet verheffen en loslaten.

Emoties hebben een functie

Ik zou dan ook willen zeggen: kom op mensen, laten we dat oudchristelijke taboe er maar eens van afhalen met z’n allen, want dat veroorzaakt mijns inziens meer ellende dan de emotie zelf. Erken nou maar gewoon waar je last van hebt, want daarmee kom je verder. Emoties hebben namelijk een functie. Ze willen je ergens op attendéren, niet meer en niet minder, en zijn geenszins bedoeld om in te blijven hangen. Door ze uit te leven in plaats van er naar te luisteren, mis je de boodschap die jouw systeem aan je afgeeft. En die wil je horen, toch?

Uit de schaduw in het licht

Elke negatieve emotie heeft een schaduw- en een lichtkant. Maar om bij de lichtkant te komen, moet je wel eerst je eigen schaduw willen zien. Jaloers zijn betekent dat je als dood bent om iets of iemand te verliezen (angst), of dat je op een dwangmatige manier wil hebben wat de ander heeft (begeerte). Jaloezie gaat dus altijd over dwangmatig willen krijgen, hebben, of vasthouden. Wat kan uitmonden in afgunst. Afgunst maakt dat je geen mogelijkheid laat liggen om de ander zijn bezit te ontnemen, zelfs als je hierdoor zèlf schade lijdt. Waarmee je in de sfeer van dwang en geweld begint te komen. Van beschadigen en jezelf vergiftigen. Wat natuurlijk volkomen ridicuul is, maar het gebeurt. Door gebrek aan helderheid in het koppie. Sad enough.

Uplift je jaloezie

Wat ik hier vooral wil zeggen is dat jaloezie op zich geen zonde is, zoals in het Christendom wordt beweerd, maar dit wel kan worden als je haar niet erkent voor wat ze is: een normale menselijke emotie, die jou ergens attent op wil maken en richting wil geven. Transformatieve coaching laat je behalve uit die bron van angst en begeerte óók uit de bron van liefde en wijsheid in jouw systeem tappen, en laat je ervaren hoe dát voelt. Daarna zie je pas dat je een keuze hebt en de jaloezie ook als startkabel kunt gebruiken. Teneinde te bereiken wat er door jou geleefd wil worden. Want denk erom: mensen kiezen niet voor jaloezie en afgunst; ze zijn erdoor bezeten. 

 

© aleXandra van Smoorenburg

Gerelateerde artikelen

Vlog: De ergste pestkop ooit, oktober 2018

Blog: Ontmoet je schaduw, oktober 2015

Blog: Tolerantie als valkuil, oktober 2015

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Zo lukt het ook jou om nee te zeggen (twee routes)

Zo lukt het ook jou om nee te zeggen (twee routes)
14-10-2021 14:52

Nee zeggen tegen iemand als je gewend bent om ja te zeggen kan een enorme uitdaging zijn. Onbewust leerden velen van ons van kinds af aan dat ja zeggen goed is en nee zeggen verkeerd. Want je merkte al gauw dat je door te voldoen aan eisen en verzoeken van anderen niet alleen conflicten en kritiek kon vermijden, maar ook lof en liefde kon verdienen. Dat was dubbele winst. Oftewel op korte termijn alleen maar voordelen. Nogal wiedes dat je die neiging tot toegeven ontwikkelde! Maar helaas is nee zeggen onlosmakelijk verweven met het maken van eigen keuzes. Als jij uit angst voor afwijzing geen nee mag zeggen van jezelf, heb je jezelf in feite van je keuzevrijheid beroofd. 

 

Waarom is nee zeggen toch zo lastig? Dit lijkt volgens de geleerden vooral zo te zijn vanwege het risico dat je loopt op afwijzing. Afwijziging voelt namelijk als pijn. Onderzoekers vonden dat bij afwijzing dezelfde gebieden in de hersenen worden geactiveerd als bij heftige lichamelijke pijn. En pijn is iets wat je wil vermijden. Het is echter helemaal niet gezegd dat jouw nee tot afwijzing gaat leiden! In de praktijk blijkt dat reuze mee te vallen. Misschien is er wel even sprake van ongemak aan de andere kant, als jij niet doet wat die ander goed uitkomt, maar dat waait meestal weer over. Zeker als je achter jezelf blijft staan.

 

Durf je het risico op afwijzing aan, dan is de beloning groot. Dit is wat een simpel 'nee, sorry, dat lukt me niet' je kan opleveren: 1) je bespaart er superveel tijd mee, 2) je krijgt er je gezondheid mee terug, zowel psychisch (peace of mind) als fysiek (voldoende rust en slaap!) en
3) je hebt je keuzevrijheid terug. Waarmee je weer aan het roer van je eigen leven staat! De keuze hebben is nodig om je leven te kunnen inrichten naar jouw waarden en normen, in plaats naar die van anderen. Zeg nou zelf, je bent toch niet geboren om een copy cat van iemand anders te zijn, dat is toch zonde van je leven! En daarbij: jouw ja betekent pas ècht iets, als je de vrijheid voelde om ook nee te mogen zeggen.

 

De grote vraag is natuurlijk wel: hoe krijg je jezelf zover een grens te stellen? Op de eerste plaats moet je 'm voelen. Dat wil zeggen je bewust willen zijn van je grens (je gevoel erkennen). Voor wie daar veel moeite mee heeft, lees dit blog over de moederwond. Maar stel je voelt 'm, dan zijn er daarna twee routes die je kunt bewandelen: linksom en rechtsom. 


Linksom = de via positiva: je vervangt je ja tegen de ander door een ja tegen jezelf.
Dat laatste dient by the way het fundament onder elk ja tegen ieder ander te zijn. Je eerste plicht is voor jezelf te zorgen. De beste metafoor daarvoor blijft wat mij betreft dat wanneer het vliegtuig neerstort je éérst jezelf dat mondkapje op moet zetten, alvorens dit bij je kind te doen. Want zonder jou gaat je kind het ook niet overleven. Onthou dat. Gezond verstand is a joy forever. Ja zeggen tegen jezelf communiceert bovendien prettiger dan nee zeggen tegen die ander. Daarmee hou je het immers lekker bij jezelf. 'Ik moet deze keer echt voor mezelf (of m'n gezin) kiezen, want anders kom ik in de problemen' klinkt heel anders dan 'Jij overvraagt me voortdurend!' 
 

Rechtsom = de via negativa: je gaat een poosje standaard nee zeggen tegen alle verzoeken van anderen (maar niet tegen je verplichtingen natuurlijk, die doe je juist conscientieus!). Waarbij het belangrijk is je nee op een luchtige manier te brengen. Nou snap ik heel goed dat jouw ideaalbeeld waarschijnlijk niet is om een notoire ‘neezegger’ te worden (je weet wel, die mensen die precies de andere kant op doorschieten), maar het is de moeite van het proberen waard. Want eigenlijk heb je die ervaring nodig. Alleen zo kom je er achter dat het leven zonder jou ook doorgaat. En deze strategie mag je dan pas loslaten als nee zeggen je niks meer doet. Pas daarna gaan jouw ja en nee uit een evenwichter plek in jou komen. Vanuit de plek van verbinding met jezelf.

 

leeuwin die haar welpen beschermt Bewaak als een leeuw de harde ondergrens. Hoe weet je of jij je dit advies moet aantrekken? Dat is als jouw pleasegedrag ten koste gaat van je eigen welzijn en gezondheid en/of het welzijn en de gezondheid van degenen die direct afhankelijk van jou zijn, zoals bv je (nog jonge) kinderen. Waarbij de keiharde ondergrens ligt bij het aspect 'gezondheid'. Gezondheid is 'non-negotiable' (niet onderhandelbaar). En nee, er is inderdaad niks mis met iets voor een ander doen, integendeel, maar zelfopoffering werkt alleen maar positief uit als het gestoeld is op een ja tegen jezelf (bv tegen jouw diepste waarden, zonder welke je jezelf niet meer zou herkennen) en niet als het ten koste gaat van jouw gezondheid en/of die van je kindjes... 

 

Streng hè? Bepaal dan ook vooral voor jezelf of ik onzin loop te verkopen, of dat je het kunt aannemen. Als dit laatste het geval is: go for it, NU, voor het te laat is en jij met een burnout je leven een paar jaar aan de wilgen kunt hangen. En is het nog altijd te moeilijk voor je, bijvoorbeeld als gevolg van een moederwond, zoek in godsnaam hulp. Ga er voor. Je krijgt er een leven voor terug!

  

aleXandra

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Zo herstel je de verbinding (met jezelf)

Zo herstel je de verbinding (met jezelf)
25-08-2021 11:02

'Waar gaat dit allemaal over? Ik bedoel: het leven…
Ik doe mijn dingetjes, om mezelf te amuseren...
Ik verdien wat geld, genoeg om me geen zorgen te maken...
Ik blijf maar zorgen voor m’n kinderen, al zijn ze oud genoeg om dat zelf te doen…
Ik hou mijn vrienden bij... ik doe m'n vrijwilligerswerk…

Argumenten om me vervelend te voelen heb ik niet. Ik heb echt niks te klagen! En toch knaagt er iets... Wat is dat toch?'

 

Tja, 'de zin van het al' niet meer voelen. Bij wie komt dat gevoel van 'en wat nu?' nou niet af en toe opzetten? Meestal duwen we die gevoelens gauw weg met een ‘ach, wat zeur ik nou, hou op met die onzin: er zijn mensen die het ècht moeilijk hebben.’  Maar hoe goed is het om wél af en toe stil te staan bij dergelijke ongrijpbare gevoelens? En ze te doorvoelen, in plaats van ze te overdenken. Anyhow, Ik had er vanochtend een mooie, van-mens-tot-mens uitwisseling over met een coachee.

 

Zou een dergelijk afgesloten gevoel – alsof niets er echt toe doet – misschien samen kunnen hangen met een al te materialistische kijk op het leven? Met een kijk die alleen rekening houdt met het concreet benoembare: met het fysieke, het mentale en het emotionele. Alsof dat het enige is. Bij mij lost het gevoel van onrust namelijk op als ik me diep in mijn lijf laat zakken, en de zwaarte of diepte van wat ik voel met zachtheid omarm. Dan ontspant dit gevoel zich en opent het zich voor me. Soms komt er een woord. Soms een beeld. Soms een woordeloos gevoel van aanvaarding, in vrede. Heling is veelal niets anders dan het vinden van een groter perspectief.

 

Aandacht en liefde hebben voor wat er is in mij, wat dat ook is, dat is wat mij iedere keer opnieuw weer ruimte geeft. Het leegdrinken van die beker lijkt alle stress en ongenoegen op te lossen. Herken jij dat? Hierdoor voel ik weer helemaal de verbinding met mezelf. En het mooie is, dat die verbinding met mezelf me ook de verbinding met het universum, met het geheel, weer doet voelen. Wat het leven weer veel beter draagbaar en de moeite waard maakt. Want we zijn niet alleen. Niet alleen in dit leven, ook niet voorbij dit leven. Wat een zegen is het, je kosmische aard te ervaren.

 

Mijn waarheid is dat het universum er altijd is voor ons. In de zin van dat er altijd licht is als je naar de overgave gaat. Dat ik het leven kan vertrouwen, precies zoals het is. Ik begin steeds dieper te ervaren hoe ik zelf mijn ervaring creëer, met mijn eigen gedachten. Hoe ik zelf kies voor hoe ik het leven ervaar. Vaak 'kies ik' volkomen onbewust, waardoor ik soms afglijd, totdat ik me weer realiseer dat ik hier zelf een stem in heb. Dat het aan mij is om verbinding te maken met 'het grotere perspectief'en het licht, want niemand anders kan dit voor me doen. Dat ik uit m’n verhaal van dat moment mag stappen, in de ruimte van het niet (hoeven) weten. Dat geeft lucht en voelt goed. 

 

Adem in, voel de aanwezigheid van je lichaam in de ruimte. Adem uit, geef alles wat je te veel is terug aan de aarde, of het universum. Hoe mooi eenvoudig kan het leven zijn….

 

Geniet van je dag, 
AleXandra


NB 1: Behoefte aan een begeleide meditatie (spraakbestand)? Check deze pagina
NB 2: In verbinding zijn met jezelf is natuurlijk ook de voorwaarde voor het in verbinding zijn met de ander. Maar dat voor een andere keer. 

 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  TanX  

Creëer je eigen strategie voor conflicthantering

10-06-2021 22:51

Conflicten kunnen het slechtste in je naar boven halen. Hoe zorg je ervoor dat de interactie tussen jou en de ander verandert? Hoe maak je de ander ontvankelijk voor jouw zienswijze? Hoe weet je wat verstandig of wijs is om te doen? Die informatie kun je uit jezelf halen. Het conflict wijst je daarbij de weg. Tenminste, als je het weet te decoderen.

 

 

Een conflict dat jou stevig raakt kun je gebruiken om achter je grondhouding en persoonlijke strategie in conflict te komen.

 

Meer weten over conflicthantering? Check ook mijn andere video's op Youtube of download mijn gratis E-book: 'Het Verborgen Ingrediënt voor Overtuigend Conflict Hanteren'

Jezelf bevrijden van stress en shitgevoelens? Begin hier.

 Luoghi d’Esperienza, Mauro Staccioli
Luoghi d’Esperienza, Mauro Staccioli
19-05-2021 21:57

Vanochtend had ik een coachee die het verschrikkelijk zwaar had. Hoewel ze binnenkwam met een loopbaanvraag werd al snel duidelijk dat het haar eigenlijk om iets heel anders ging dan de kwestie of ze wel of niet op de juiste plek zat. De vraag die haar in werkelijkheid al jaren kwelde was: wie ben ik eigenlijk? Ik wil mezelf zo graag accepteren, maar hoe kan ik dat doen als ik geen idee heb wie ik ben?! Een prachtige vraag, die mij aanzette tot het schrijven van dit blog. Ook al vanwege deze strofe uit een gedicht van Hafiz, die me aan het eind van ons gesprek te binnen schoot:

 

‘The place where you are right now,
God circled on the map for you.’

 

Draai het eens om. Bovenstaande zin raakte een diepe snaar bij mijn coachee. Begrijpelijk, want hoe fijn is het om te horen dat je ook gewoon mag stoppen met vechten. Want wie zegt dat wat je nu als negatief ervaart niet precies is wat je nodig hebt om nieuwe keuzes te maken? Wie zegt dat wat nu negatief voelt, straks niet positief kan uitpakken? Veel positieve dingen pakken immers ook negatief uit, dus why not the other way around? Mijn coachee reageerde hierop met dat ze nooit bedacht zou hebben dat er ook iets goeds uit de haar belemmerende omstandigheden kon komen, maar dat ze daar nu wel op hoopte! Een veelbelovende start van het traject. J


Erken je pijn. Het laatste wat we willen is pijn, maar pijn is absoluut een grote leraar, dat kunnen we eigenlijk niet vaak genoeg horen. Je leert er zoveel meer door en sneller van dan van voorspoedige omstandigheden. Tenminste, als je je er voor open stelt. Dan blijkt dat juist je negatieve ervaringen je in het nu brengen en je doen inzien waar het je ècht om gaat, Dat juist deze je in verbinding brengen met jezelf en de ander, en je helpen je oude wonden te helen… Als je echt wil groeien en profiteren van de lessen die het leven je te bieden heeft, hoef je je alleen maar open te stellen voor waar het pijn doet. Hoe mooi kan het leven in elkaar zitten?

 

Paradoxaal maar waar. Je verzetten tegen pijn is een volstrekt natuurlijke en dus begrijpelijke reactie, maar de vraag is: is het slim? Verzet tegen zowel fysieke als psychische pijnparadox maakt je slechts emotioneler en harder en zorgt er alleen maar voor dat de pijn erger wordt en langer duurt! Terwijl het je openstellen voor je pijn - er op een goede manier zelf zorg voor dragen en/of deze delen - je zachter, eerlijker en wijzer maakt. Ja, zelfs gelukkiger! Het klinkt paradoxaal maar toch is dit echt hoe het werkt. Lang voordat er zoiets bestond als psychotherapie en coaching stelden verlichte denkers uit het verleden (waaronder de Boeddha) het al zo: pijn is een feit van het leven; eronder lijden een keuze. Waar het om draait is hoe je om gaat met de feiten. 

 

De praktijk. Vanmiddag, na het coachinggesprek, had ik een akkefietje met een buurvrouw. Sinds ik serieus een punt maakte van haar rommel op de gang deelt ze al maanden steeds kleine, vervelende prikjes uit. Vandaag had ik weer zo’n prikje te verduren, zo’n dingetje dat nergens over gaat, en waar ik vroeger wijselijk overheen gestapt zou zijn, maar nu niet meer dus. (Omdat wijselijk gedrag niet hetzelfde is als wijsheid, en dit relaties soms juist saboteert in plaats van spaart.) Hierdoor kon ik zelf ook weer even voelen hoe goed het doet de aanwezigheid van een  conflict in mezelf bewust te erkennen en mezelf toe te staan te voelen wat ik voelde. Om van daaruit verbinding te kunnen maken met wat blijkbaar belangrijk voor me is, en daar voor op te komen. Ik voelde gelijk alle spanning van me afglijden. 

 

10931335_656016167841445_5530984859728729144_n (2016_01_30 19_46_52 UTC)Pijn als vriend en leraar. Net als bij iedereen is ook mijn natuurlijke neiging pijn weg te duwen en er zo snel mogelijk aan voorbij te willen. Maar door dit niet te doen, kan pijn een vriend en leraar worden. Pijn kan je helpen voor jezelf op te komen en weer verbinding te maken. Waarmee je je leven vorm geeft, in plaats van willoos slachtoffer te zijn. Als jij ook wil leren de dingen eens vanuit een andere kant te bekijken en conflict en pijn als hulpmiddel voor jouw groei te gebruiken dan ben je van harte welkom bij mij.  

 

AleXandra

 

Gerelateerde artikelen

Grenzen stellen en de moederwond, nov 2020

 

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  TanX

Grenzen stellen een sprookje?

Vrouw Holle Charlotte Dematons
Vrouw Holle Charlotte Dematons
18-02-2021 14:33

Sprookjes zijn de zelfhulpboeken van weleer. In veel sprookjes speelt 'de moederwond'. Dat is de wond in het hart van een (meestal nog jonge) vrouw veroorzaakt door haar moeder. Denk bijvoorbeeld aan de ellende die Assepoester te verduren had, of Sneeuwwitje, de Schone Slaapster, Hans en Grietje, Repelsteeltje, Raponsje, De Kleine Zeemeermin, of Belle (die van het Beest). Wat al deze onschuldige jonge vrouwen gemeen hebben is dat ze een liefhebbende en/of aanwezige moeder missen. Die was of ziek, of harteloos en gemeen, of dood. Het sprookje vertelt het verhaal hoe ze zich van hun pijn en underdogpositie wisten te bevrijden. 

 

Vroeger konden vrouwen in deze verhalen herkenning van hun problemen als vrouw vinden. En bemoediging om zich van hun onderdrukking te bevrijden. De heldin in het verhaal breekt immers meestal met veel moed door de haar opgelegde blokkades heen, om vervolgens gered te worden door een prins (die eigenlijk symbool staat voor haar zelfliefde en kracht). Sprookjes schetsen een perspectief dat het mogelijk is weer herenigd te worden met de liefde. Bij gebrek aan levende rolmodellen waren dat hele belangrijke verhalen! Want onderdrukking voelt afschuwelijk en de pijn hierover voelden vrouwen toen ook, en het verlangen zich daarvan te ontdoen eveneens. Dat laten die verhalen juist zien!

 

Misschien denk je: ach, dat was toen. Ik ben een moderne vrouw, in deze tijd speelt onderdrukking van de vrouw niet meer zo. Tegenwoordig zijn vrouwen gelijk aan mannen. Zelf dacht ik daar lange tijd ook zo over. Maar pas op, minderwaardigheidsgevoelens zitten diep! Je ziet ze nog steeds terug in de vorm van zelfverkozen hulpeloze vrouwelijkheid. Wiebelige hoge hakken die je minder mobiel maken en je soort van zwakker en instabieler maken dan je bent. Of in het je kleiner, of onwetender, of onbelangrijker voordoen dan je bent. In onrealistisch wegcijferen en overmatige dienstbaarheid (pleasegedrag). 

 

Wil jij weten of je ook rondloopt met een moederwond (of dat het best meevalt bij jou), lees dan dit blog eens over Grenzen stellen en de moederwond. Het valkuilgedrag staat helemaal onderaan, maar ik adviseer je om voor de aardigheid toch het hele blog te lezen. Want ik denk dat wij vrouwen steeds meer klaar zijn voor onze opmars. Laten we er samen voor zorgen dat grenzen stellen en de regie pakken over wat we willen loskomt uit de wereld van het sprookje!

 

Liefs, AleXandra van Smoorenburg,

Transformatief coach en conflictbevrijder

 

Gerelateerde artikelen

Grenzen stellen en de moederwond, nov 2020

 

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  TanX

Een nuttig gesprek voeren met iemand waar je ongelooflijk van baalt

22-01-2021 10:58

Maak je je boos over iemands gedrag en wil je duidelijk maken dat iets niet langer zo kan? Dat zijn niet de leukste klusjes! Om resultaat te behalen zul je dit handig aan moeten pakken. In deze video een paar basic tips. (En sorry dat ik niet netjes stil zit voor de camera; ik zal er nooit een ster in worden, maar het gaat om de boodschap denk ik dan maar.) 

 

SUCCES!!! 

AleXandra

 

NB: En als je je dan toch aan voorbereiden bent, check dan ook nog even dit blog, over de gouden tip 

Wek het licht - Kerstmeditatie 2020 (met audio-opname)

Aurora, S. Dali
Aurora, S. Dali
21-12-2020 14:59

Kerst, ons jaarlijkse feest over de geboorte van het licht. Ik hou ervan. Het is zo fijn mezelf te herinneren aan de lichtheid van het bestaan. Aan wat licht is in mij. En aan wat licht is in ons. We hebben die oriëntatie op het licht zo nodig! Zeker in tijden waarin de zware berichten onophoudelijk over ons heen blijven tuimelen.

 

Afstemming op het licht en de liefde is fundamenteel voor je persoonlijke en spirituele groei. Het helpt je de kwestie waar je mee rondloopt in een positiever daglicht te zien. Vanuit verbinding met het licht kun je een ervaring van 'te leven in de hel' optillen naar een ervaring van een 'te dragen, zinvol leven'. Een wereld van verschil. 

 

Ik heb een (kerst)meditatie voor je gemaakt om het licht in jou te wekken. 'De beschermer van het licht' is een archetype: een oermodel dat zich, ook volgens Jung, in ieders onbewuste bevindt en dat elk mens kan activeren. 'Hoe' is voor iedereen anders. In deze meditatie leid ik je naar jouw kristallisatiepunt. 

 

Vrolijk kerstfeest! 

En veel vertrouwen in het nieuwe jaar!

PS Waar klikken? Op de kleine grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje erin. Het bestand verschijnt daarna bovenin je browser. 
PS Maar niet luisteren terwijl je auto rijdt hè! 

 

Gerelateerde artikelen

Kerststress (dit zal je goed doen), 2013
Een vredige kerst: tips om voorbij het verwijt te komen,
 2014
Een kerst met zelfmoordgedachten... (waar gebeurd), 2015

 

Andere meditaties
Meditatie naar het diepe hart, 2020
Behoefte aan rust, stabiliteit en ruimte? Check deze mediatie, 2020

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  Daar doe je me een groot plezier mee. 
Luister!

Wat zorgt volgens TNO voor de meeste werkstress?

14-12-2020 11:40

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

 

 

reacties  0 reacties reageren